دیدم کسی در می زند

در را گشودم روی او

دیدم غم است در می زند

ای دوستان بی وفا

از غم بیاموزید وفا

غم با آن همه بیگانگی

هر شب به من سر می زند

دلی که عشق ندارد

و به عشق نیاز دارد،

آدمی را همواره در پی گم شده اش،

ملتهبانه به هر سو می کشاند!

خط می کشم
روی اسمت با مدادی
که نوک ندارد هیچ وقت ...!!!

با هزار و یک ترفند

شاخه گلی مصنوعی را

درمیان گل های شاداب گلدانت پنهان کردم.

وبر دفتر خاطراتت نوشتم:

"تو را دوست خواهم داشت تا زمانی که آخرین گل پژمرده شود"

سلام ،

سلامی به گرمای عشق

که هیچ وقت

نه سرد میشه و نه کهنه،

این سلام رو تقدیم میکنم

به همه آدمای عاشق ، عاشقای واقعی که

نه تنها تلخ و شیرینی روزگار،

بلکه هیچ بحران تلخی نمیتونه به عشق واقعیشون

خدشه ای وارد کنه ،

شاید در ظاهر برای اندک زمانی از هم دور بشن

ولی در عوض عاشقتر و مشتاقتر میشن،

به امید روزی که همه عاشقا معشوقشون عاشقتر و شکیباتراز خودشون  باشه 

به دنبال رفیقی باش که

 با تو گریه کنه

چون کسی که با تو بخنده زیاده.

عشق

کلید شهر قلبهاست

به شرط آنکه :

قفل دلت هرز نباشه تا با هر کلیدی باز بشه !!!

می گفت عاشقم، دوستش دارم و بدون او هیچم و برای او زنده هستم...!

او رفت، تنها ماند...! زندگی کرد و معشوق را فراموش کرد!

از او پرسیدم از عشق چه می دانی؟ برایم از عشق بگو...!

گفت: عشق اتفاق است باید بنشینی تا بیفتد!

گفت: عشق آسودگیست، خیال است...! خیالی خوش!!

گفت: ماندن است، فرو رفتن در خود است!

گفت: خواستن و تملک است، گرفتن است!

گفت: عشق ساده است! همین جاست دم دست و دنیا پر شده از عشق های

زودگذر، عشق های سادهء اینجایی و عشق های نزدیک و لحظه ای!

گفتم: تو عاشق نبودی و نیستی...!!

گفتم: عشق یک ماجراست، ماجرایی که باید آن را بسازی!

گفتم: عشق درد است درد تولدی نو، عشق تولد است به دست خویشتن!

گفتم: عشق رفتن است عبور است، نبودن است!

گفتم: عشق جستجوست، نرسیدن است، نداشتن و بخشیدن است!

گفتم: عشق درد است! دیر است و سخت است!

گفتم: عشق زیستن است از نوعی دیگر...!

به فکر فرو رفت و گفت عاشق نبوده ام...؟!!

گفتم: عشق راز است، راز بین من و توست، بر ملا نمی شود و پایان نمی یابد،

 مگر به مرگ...!!